Jak hodować aloes?

Wszystkie aloesy to sukulenty liściowe, magazynujące wodę w zgrubiałych liściach, pokrytych grubą warstwą kutykuli czyli wosku ograniczającego parowanie. To rośliny charakterystyczne dla suchych i ciepłych terenów, głownie pustynnych. W warunkach klimatycznych, jakie panują w Polsce, aloes można hodować wyłącznie w pomieszczeniu. Jest to swojego typu roślina doniczkowa, która może osiągać ogromne rozmiary. Przygotowanie hodowli w domu powinno zacząć się od znalezienia miejsca, w którym przez cały rok będzie dodatnia temperatura. W zimą 8-10, natomiast latem 20-25 stopni Celsjusza. Jak widać, aloes można hodować nie tylko w pokoju czy kuchni, ale także na werandzie. Wskazane jest, żeby aloes miał dostateczną ilość promieni słonecznych, co może stanowić problem podczas zimy. Wyklucza to też hodowlę tej rośliny w ciemnych pomieszczeniach, takich jak strych czy piwnica. Aloes jest sukulentem i nie lubi, gdy ma w swojej doniczce za dużo wody. Lepiej znosi moment, w którym jest przesuszony, niż kiedy jest nadmiernie podlewany. Aloes należy do roślin, o których można zapomnieć i nie będą się z tego powodu obrażać. Natomiast nadmierna opieka może wywołać w nich sprzeciw i roślina może stracić swoje zielone liście lub zgnić doprowadzając do obumarcia korzenia. Nie jest to roślina trudna w uprawie, dlatego warto posiadać ją w domu ze względu na właściwości lecznicze. Zarówno miąższ aloesu, jak i pozyskany z niego sok, mogą być wykorzystywane do leczenia chorób układu pokarmowego, łagodzenia stanów zapalnych jamy ustnej i gardła oraz leczenia chorób skóry (m.in. trudno gojących się ran, oparzeń, egzem, trądziku). Właściwości odżywcze i regenerujące aloesu, wykorzystywane są również w licznych kosmetykach, np. kremach do rak, balsamach do włosów. Wyciąg z aloesu wykorzystuje się też w farmaceutyce przy produkcji preparatu stymulującego działanie układu odpornościowego (Biostyminy). W warunkach domowych do celów leczniczych wykorzystuje się miąższ z dużych, 2–3-letnich liści pozbawionych gorzkiej, zielonej skórki. Miąższ można stosować bezpośrednio na skórę lub zrobić z niego sok.

Jak oceniasz artykuł?

/ 5.

Dodaj komentarz